Pazartesi, Kasım 05, 2007

Pembe Köşk!

Bir ölüm haberi... Erdal İnönü öldü...
Eyvah dedim içimden... Artık günlerce televizyonlarda kendini çok bilen sayanlar konuşacak da konuşacak...
“Merhumu nasıl bilirdiniz?”
Atalarımız bu duruma da uygun sözleri çakmışlar beynimize ya...
“Kör ölür, badem gözlü olur!”
Ölünün ardından kem söz edilmez... Aldığımız terbiye böyle... Hatta anneannemim bir sözü vardır ki çok duyardım... Hep rahmetle andığı sevgili kayınvalidesi(!) ile ilgili anılarını anlatırken iç geçirirdi... Yıllar geçmiş, kayınvalidesi toprak olmuştu... Ama kendi acıları onunla yaşayıp gitmekteydi... Bir Arnavut kadının eline düşmüş Çerkez kızıydı anneannem... Kurallara asla karşı çıkmamıştı kendi dediğine göre... Aşık olup evlenince dedemle her şeye katlanmayı da daha baştan kabullenmiş... Ve bu aşk sanıyorum güç vermiş anneanneme ki katlanmış kayınvalidesine... Koşulları çok ağırdı derdi anneannem... Ama kayınvalidesine de hak verirdi... “O da öyle büyümüş... Zamanı gelince kendini en üst rütbeye yükseltmesi için bize de aynı davranması gerekiyordu” derdi... Ama yaşadıklarının anlatırken daha aklına gelince dilinin ucundan sözü geriye yuttuğunu anlardım... Korkardı ölenin ardından kötü konuşmaya... “Aman süngü depreşmesin şimdi” derdi... Haydaaa... Ben de tam gazeteci edasıyla pür dikkat dinlerken birden sessizliğe bürünürdü bu sözlerle anneannem... Söylediklerinden çok söylemedikleri aklına gelince sanki kendini suçlu hissederdi... Böyle anlarda üstelemenin anlamsızlığını bildiğimden bende susardım... Çünkü ne kadar ısrarcı davransam da asla anlatmayacak artık bilirdim... İşte böyle eğitim aldım ilk elden ölülerin dokunulmazlığı konusunda...
Sonraki yıllarda yaşadıklarım aslında bu “ölülerin dokunulmazlığı” düşüncemi çürüttü... Kurallar tabular insan yaşamına olumsuzca ket vuracaksa –ki çoğu öyle- yıkılmalıydı... Ama bir kuralı aşamadım hâlâ... Kırk gün! Her ne olursa olmalı kırk gün susmalı... Bu da benim takıntım...
Söz Erdal İnönü’nün ölümünden açıldı... Sonu da öyle gelecek zaten... Ama konumuz asla artık merhum olan Erdal İnönü değil... Hele bi kırkı çıksın belki yazılırJ
Bu ölümden çok güzel bir davranış örneği çıktı... Beni ilgilendiren de işin bu bölümü....
Pembe Köşk! Adı Pembe ama ... Adı kadar mülayim, romantik, kırılgan çıkmadı Pembe Köşk! Çok sevdim bu ölümle Pembe Köşk’ün kadınlarını bir kez daha... En başta Mevhibe İnönü’yü saygıyla anmadan geçemeyeceğim... Demek ki asil ruhu hâlâ orda... Cumhuriyet’in hangi kalesi var ki işgâl edilmedi karşı devrimciler tarafından? Kaldı mı bir yer? Başlarında sarmal sarmal bezlerle ortalıkta dolanan FİRST LAYD’ler... Gün onların günü... Moda da onlar, model de... Gazeteler boy boy artık onların giyim stillerini anlatıyor sayfa sayfa... Her yerde onlar var artık... Çankaya’da bile... Çağlar boyunca erkeğiyle yan yana yürümüş Türk kadını 2000’li yıllara gelindiğinde paketlenmiş hale getirildi... Tüm dünya bizi artık böyle görüyor... Türk kadını yok artık! Ilımlı İslam kadınları ülkesi burası... Köleliğini “türbana özgürlük” sloganıyla isteyen yeni nesil kadınların ülkesi...
Buna dur diyebilen seslerden biri oldu Pembe Köşk! Abdullah Gül ve karısının Pembe Köşk’e yapmak istedikleri taziye ziyaretine karşı çıkmış Pembe Köşk! Çankaya’ya giren karşı devrim her ne koşulda olursa olsun Pembe Köşk’e giremedi ya!
Demek ki hâlâ “bütün kaleler zaptedilmedi”...

4 yorum:

Adsız dedi ki...

ÇOK ZAVALLISINIZ İNANIN SİZE ÇOK AMA ÇOK ACIYORUM.DAR GÖRÜŞLÜSÜNÜZ,AMA KIZAMIYORUM ÇÜNKÜ SİZE ALLAH'ÜTALA YI HİÇ TANITMAMIŞLAR.RABBİM KENDİNİ SİZE EN HAYIRLI ŞEKİLDE TANITIR İNŞAALLAH.ALLAH YARDIMCINIZ OLSUN.

nazar dedi ki...

Üstteki isimsize;
Belliki akpli bir kadınsınız, çünkü onlarda kadının adı yoktur.
Allah adı ana ana her pisliğin altından çıkıyorsunuz ve sizİN müslümanlığa verdiğiniz zararı kimse vermemiştir. YAKIN DA İSLAMIN ŞARTLARI ARaSINA AKP YE OY VErMEYİ DE KOYARSINIZ SİZ.
Ama boşa yazıyorum, köle geldiniz, köle gideceksiniz, sizler ne anlarsınız cumhuriyetten , özgürlükten, insanlıktan, dinden , imandan...
sizin gözünüzde din; başı rahibe gibi bağlamak ve akpye oy vermek...
Şirincim kusura bakma , yazmadan duramadım, benim ırkımın insanların bu kadar cahil olmalarını aklım almıyor...

Adsız dedi ki...

aramızdaki tek fark siz atatürke biz ise allaha tapıyoruz nazarcım.

esintiler... dedi ki...

Ey adını yazmayıp da bana zavallı diyen!
Zavallılığını zaten kendin dökmüşsün ortaya ya... Bana gerek bırakmamışsın... İnamak kimin neye inadığını yargılamak senin haddin değil... Öğrenecksin bunu... Zor öğreniyor senin gibiler ama inan gün gelecek öğreneceksin... Kölelikle korkuyla insanları bir aarada tutamaya inanç diyen senin kafandan değilim asla. Amma şuna da asla katlanmyacağım artık. İnamak değil seninki... Saplantı... Sana senin inacını değil topluma verdiğin zararı tartışıyoruz... Kime neye nasıl inanıyorsan inan bana ne? İster şeytana ister allaha... Ama bana arkaşdaşlarıma karışma emi isimsiz!