Salı, Nisan 03, 2007

İstanbul Türküsü

İstanbul'da Boğaziçi'ndeyim,
Bir fakir Orhan Veli'yim;
Veli'nin oğluyum,
Tarifsiz kederler içinde.

Urumelihisarı'na oturmuşum;
Oturmuş da bir türkü tutturmuşum;

"İstanbulun mermer taşları;
Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;
Gözlerimden boşanır hicran yaşları;
Edalı'm,
Senin yüzünden bu halim."

"İstanbulun orta yeri sinama;
Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama;
El konuşur, sevişirmiş; bana ne?
Sevdalı'm,
Boynuna vebalim!"

İstanbul'da, Boğaziçi'ndeyim;
Bir fakir Orhan Veli;
Veli'nin oğlu;
Tarifsiz kederler içindeyim.


ORHAN VELİ KANIK



Orhan Veli böyle demiş demesine de İstanbul'un garip kızlarına da söz bırakmamış... Ben şu oğulları "kız" yapayım... Ne olur yani?

3 yorum:

NAZAR dedi ki...

NAZAR DAN CEVABEN;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerin kapalı...
Bakalım İstanbul'da neler oluyor, dikkatle dinliyorum...

esintiler... dedi ki...

Nazarcığım;
İstanbul baharı bekliyor deliler gibi... Erguvanlar tomucukta... Ben de bekliyorum ... bahar gelecek, yaz gelecek!

İzmirim-Deniz dedi ki...

Merhaba Sevgili Şirin,sen İstanbul'a aşık ben İzmir'e,ben de İzmir'i dinliorum gözlerim kapalı.Bakalım benim şiirimi beğenecekmisin,bekliyorum bloğuma:))